Dit inzicht raakt aan de kern van De Stille Cijfers, de campagne van Zilveren Kruis die aandacht vraagt voor de 90.000 werkplekken die dagelijks leeg blijven doordat medewerkers uitvallen met mentale klachten. Achter die cijfers gaan mensen schuil die vaak veel te lang proberen door te gaan zonder uit te spreken hoe het werkelijk met hen gaat. Voor Zuiverloon en Nootenboom begon hun herstel pas toen ze eerlijk durfden te praten over waar ze mee worstelden.
Hoewel de verhalen van Zuiverloon en Nootenboom verschillen, is de les van beide mannen hetzelfde. “Mensen praten vaak pas over mentale problemen wanneer de druk al hoog is opgelopen, omdat ze nooit hebben geleerd hoe ze dat moeten doen.”
Volgens Nootenboom zijn veel organisaties het menselijke aspect onderweg kwijtgeraakt. Prestatie, targets en resultaat staan centraal. Het gesprek over hoe iemand zich werkelijk voelt wordt nauwelijks gevoerd. "Wij zijn vergeten hoe we mensen moeten zijn", vat hij het kernachtig samen. Daar ligt volgens hem dan ook een belangrijke verantwoordelijkheid voor werkgevers. “Zij moeten een omgeving creëren waarin mensen zich veilig voelen om eerlijk te zijn."
Hun levens zien er vandaag heel anders uit dan in de periode waarin zij vastliepen. Toch delen zij dezelfde overtuiging. Mentale gezondheid begint niet met een behandeling, een protocol of een interventie. Het begint met de moed om eerlijk te zeggen hoe het met je gaat en met iemand die bereid is echt te luisteren. Misschien schuilt daarin ook wel de belangrijkste les voor werkgevers: vraag en luister.
Of het nu gaat om een bouwplaats, een zorgorganisatie, Defensie of het betaald voetbal: mensen praten pas over wat hen bezighoudt wanneer zij ervaren dat daar ruimte voor is.
